دو تن در باره من تباه گردیدند ، دوستى که ازحد بگذراند و دروغ بافنده‏اى که از آنچه در من نیست سخن راند ] و این مانند فرموده اوست : که [ دو تن در باره من هلاک شدند دوستى که از حد گذراند و دشمنى که بیهوده سخن راند . ] [نهج البلاغه]
 
یکشنبه 86 آبان 20 , ساعت 11:21 صبح
 

دارم بالا می آورم...چرا هر روز من مثل هم شده اند؟ دارم در جا می‏زنم؟....




لیست کل یادداشت های این وبلاگ